BERNA KANKANAT

b_e_r_n_a_1983@hotmail.com

SADECE

01-10-2016

Boşverdim.Çünkü ilk kez böylesi kırıldım orta yerimden. Öyle çok, öyle keskin kırıldı ki kalbim canım acıdı. Canım bile bana acıdı. Duyulabilecek tüm sözleri duydum, içinde incelik barındırmayan.

İrkildim,burkuldum,tanıyamadım.Duydum inanamadım. Gördüm bakamadım.Bildim söyleyemedim. Elimi uzattım yakalayamadım. Oluruna bıraktım, olduramadım. Bükülen dudağa verildi adım,kıvrılan buruna…

Duyulmayan ses,görülmeyen vücut, anlaşılmayan dil inanılmayan söz oldum. İşlevini yitirmiş bir özne gibi cümle dışına çıkarıldım bütün anılardan.Bin kez öldüm ama hiçbir sela da okunmadı adım. Bin kez örtüldü üzerim ama hiçbir dua da geçmedi iyi niyetim.

Bin kez yad edildim ama sızlamadı hiçbir vicdanda sesim. Baktım olmuyor bakmamayı denedim,geldim olmuyor gelmemeyi …Yedim, yuttum kursağımda kalanı unuttum.Aklım kıttı, son olanı da olduğu yere bıraktım. Bundan sonra ne aynı tabakta yemek düşer bize ne aynı odada sohbet,ne de aynı şehirde sokak…