Ey Dünya, Biz Kimiz?

Ey Dünya, Biz Kimiz?

Yazan: Umut Demir

Araştırmacı Gazeteci

Ey dünya…

Duysun kulakların, görsün gözlerin. Biz kim miyiz?

Biz, o toprakların evladıyz ki, binlerce yıldır aynı göğün altında, aynı rüzgârın esintisiyle nefes aldık. Atalarımız Orta Asya’nın bozkırlarından, Tanrı Dağları’ndan kalkıp geldiler. Kılıçlarıyla değil, imanlarıyla yurt tuttular bu Anadolu’yu. Selçuklu’yla, Osmanlı’yla, Cumhuriyet’le adımızı tarihe kazıdık. Ne ırk, ne dil, ne mezhep ayırdı bizi; ortak bir kader, ortak bir vatan birleştirdi.

Biz, o milletiz ki, Çanakkale’de “Allah Allah” nidalarıyla düşmana karşı durduk. Dumlupınar’da, Sakarya’da, İstiklal Marşı’mızla küllerimizden doğduk. Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün dediği gibi: “Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran Türkiye halkına Türk milleti denir.” Soy değil, şuur; kan değil, vatan birliğiydi bizi biz yapan.

Peki bugün ne oldu ey dünya?

Neden aynı milletin evlatları sosyal medyada birbirine düşman kesildi? Neden üç kuruşluk menfaat için kardeş kardeşe sırt çevirdi? Neden ekonomik sıkıntı, ahlaki erozyonu beraberinde getirdi? Vicdanımızı cüzdana, onurumuzu makama, birliğimizi ayrılığa değişir olduk sanki.

Ama dur…

Ben bu topraklarda doğdum, bu bayrağın gölgesinde büyüdüm. Foto muhabiri olarak başladığım gazetecilik yolunda nice acıya, nice ihanete şahit oldum. 2006’da başladığım mesleğimde, 2018’de felçle sınandım, ayağa kalktım. İffet’imle, çocuklarımıla, inancımla yeniden doğdum. Öğrendim ki: İnsan düştüğü yerden kalkar, millet de öyle.

Ey dünya, biz kim miyiz?

Biz, o millettiz ki, düşman çizmesi altında bile birbirine sarıldı. Bugün belki aramızda nifak tohumları ekiliyor, belki ekonomik kriz kalplerimizi daralttı. Ama hâlâ varız. Hâlâ sabah ezanında “Allahuekber” diyen, akşam iftarda sofrasını komşusuyla paylaşan, bayramda kapı kapı gezen çocuklar var. Hâlâ yaşlıya yer veren gençler, düşeni kaldıran eller, aç olanı doyuran lokmalar var.

Biz, tunç yürekli Türkleriz.

Ölümlerle eğlenen, imtihanlarla büyüyen, her seferinde yeniden doğan bir milletiz. Tarihimiz bunun şahidi: Moğol’dan, Haçlı’dan, Sevr’den geçtik; her seferinde daha güçlü kalktık.

Bu satırları yazıyorsam bir sebebi var ey dünya.

Çünkü hâlâ inanıyorum. Bu milletin hamurunda kardeşlik var, bu topraklarda birlik çiçeği yeşerir. Karanlık çok ama güneş doğmak üzere. Yeter ki birbirimizi ötekileştirmeyelim, yeter ki dünya malına değil insanlığa yatırım yapalım.

Ey dünya…

Duysun kulakların:

Biz buradayız.

Biz, o ebedi millettiz.

Ve biz, yeniden doğmaya hazırız.

Umut Demir

Araştırmacı Gazeteci

Alanya

14 Şubat 2026