“Yazıyorsam Bir Sebebim Var”

“Yazıyorsam Bir Sebebim Var”

Yazateci - Araştırmacı Yazar: Umut Demir

Öncelikle bilinsin:

Ben ezilmiş biriyim.

İtilmiş, hor görülmüş, ötelenmiş, susturulmuş biriyim.

Belki nice sofralarda yerim olmadı.

Belki ismim hiçbir listede geçmedi.

Ama Rabbimin ilminde, kalbimin derinliğinde hep bir davaya bağlı kaldım.

Ben, bu kalemi rastgele elime almadım.

Yazıyorsam bir sebebim var.

Çünkü kelimeler, bana verilen bir emanettir.

Ben sustuğumda, kalemim konuştu.

Ben düştüğümde, dua kaldırdı.

Ben yalnız kaldığımda, Rabbim yeter dedi.

İnancım tamdır.

Davam büyüktür.

Benim davam; İ‘lâ-yi Kelimetullah davasıdır.

Sözün en yücesini yüceltme davası.

Bu, Nizâm-ı Âlem davasıdır.

Adaletin yeryüzünde yeniden kurulması, zulmün değil hakkın galip gelmesi içindir bu mücadele.

Ve ben bu yolda yürümeye yeminliyim

Herkes sırt çevirebilir.

Herkes “yapamaz” diyebilir.

Ama ben biliyorum:

Yaratan varsa, yol da vardır.

İnanç varsa, imkânsız yoktur.

Bana düşen; karanlıkta yürümek değil, karanlığa rağmen yürümektir.

Yazdıkça, korkuları silmek…

Konuştukça, susanlara ses olmak…

Düştükçe, secdeye varmak…

Çünkü ben biliyorum:

Başaracağım.

Bu dava için yaşayanlar, ölmüş sayılmazlar.

Ben Umut Demir’im.

Sözüm de belli, yönüm de belli.

Bir gün tarih yazılırken, benim de satırlarım olacak.

Ve o satırlarda şu yazacak:

“Yazıyordu, çünkü bir sebebi vardı.”